U periodu od 6. do 10. novembra 2023. godine, uz blagoslov Preosvećenog Vladika Gospodina Atanasija, održana je proslava posvećena Miroslavljevom Jevanđelju, najlepšem ćiriličnom spomeniku srpske pismenosti i najvrednijem pokretnom kulturnom dobru Srbije iz 12. veka.
Rukopis Miroslavljevog Jevanđelja, koji se u srpskoj tradiciji tretira kao relikvija, uspeo je da preživi 800 godina burne istorije, uključujući period kada je bio u čuvanju monaha Hilandara. Ovaj dokument se izdvaja kao primer uspešnog očuvanja srpskih dragocenosti, uprkos brojnim istorijskim izazovima.
Zanimljiv detalj istorije Jevanđelja je da je jedan njegov list odstranjen i odnet u Rusiju 1846. godine, čime je dodatno povećan interes za ovo delo. Kada je kralj Aleksandar Prvi Obrenović posetio Hilandar 1896. godine, dobio je na poklon Miroslavljevo Jevanđelje i osnivačku povelju Simeona Nemanje.
Ovaj rukopis je naručio humski knez Miroslav 1161. godine, a njegov mlađi brat, Simeon Nemanja, odneo je knjigu na Svetu Goru, gde su iz nje Sveti Simeon i Sveti Sava vršili službu Božiju tokom podizanja manastira Hilandara.
Kroz istoriju, Miroslavljevo Jevanđelje je imalo poseban značaj za srpski narod, preživljavajući brojne izazove, uključujući i oba svetska rata. Nakon Majskog prevrata i smene dinastije Obrenović, Jevanđelje je na neko vreme nestalo, da bi se ponovo pojavilo tokom Prvog svetskog rata, prateći srpsku vojsku i narod u povlačenju preko Albanije.
U Drugom svetskom ratu, Jevanđelje je bilo skriveno u manastiru Rača, dok je zlato pljačkano. Danas se čuva u Narodnom muzeju u Beogradu.
Prvo fototipsko izdanje Jevanđelja objavljeno je u Beču 1897. godine, a drugo izdanje štampano je u Johanesburgu 1998. godine. U 2019. godini, pod pokroviteljstvom mitropolita Amfilohija i vladike Atanasija, izrađen je novi faksimil sa pratećim naučnim studijama.
Izložba „Božansko nadahnuće – Miroslavljevo jevanđelje“ privukla je brojne posetioce, uključujući učenike, nastavnike i profesore iz Pljevalja, kao i decu iz Orahovca sa Kosova i Metohije. Zahvalnost za uspešno organizovanje izložbe upućuje se direktorici Dejani Drobnjak na ustupanju prostora Zavičajnog muzeja i sestrama Jovani i Jani Ljiljanić, čije je pevanje dodatno uveličalo događaj.
