Rezultati sadašnje lokalne i državne vlasti u pogledu stimulisanja poljoprivredne proizvodnje u Pljevljima i podsticanja stanovništva da ostane ili se na selo vrati, ravni su nuli. Kada je u pitanju primarna poljoprivredna proizvodnja, svaka ozbiljna i odgovorna opštinska vlast bi morala da osmisli različite vidove podrške i ponudi opcije koje stoje na raspolaganju poljoprivrednim proizvođačima, koji žele da se na profesionalan način i dugoročno bave ovom granom privrede, sa ciljem ostvarivanja održive proizvodnje i prihoda. Pored osmišljenog plana održive i kvalitetne rekonstrukcije seoskih puteva postoji nekoliko mjera kojima treba dati poseban značaj.
Neophodno je pružiti svu moguću podršku razvoju voćarske proizvodnje u pljevaljskim selima, prije svega u sadnji maline, kupine i borovnice. To su voćne vrste čiji su proizvodi već duže vremena traženi na tržištu sa tendencijom povećanja tražnje, a čija cijena je bilježila rast u prethodnih 10 godina. Zbog idealnih agro-ekoloških uslova koji postoje u Pljevljima, postoji realna šansa da u ovoj grani voćarstva poljoprivednici iz Pljevalja ostvare značajne prinose i zaradu, pri čemu bi Opština mogla da pomogne formiranje otkupnog centra, obezbijedi lokaciju za hladnjaču i druge olakšice.
Uz različite vidove pritiska i stalne zahtjeve lokalne uprave prema centralnoj vlasti, potrebno je učiniti sve da se pljevaljskim proizvođačima sira, ali i mlijeka, obezbijedi zagarantovan otkup kako ne bi bili prepušteni na milost i nemilost otkupljivačima. Takođe, potrebno je razmotriti uvođenje premije i za proizvođače pljevaljskog sira, koji u ovom trenutku nemaju niti premije, niti zagarantovani otkup. Poznato je da se raznorazni sirevi iz Crne Gore i regiona nude i prodaju na širem tržištu kao pljevaljski sirevi, čime se dodatno zakidaju stočari iz Pljevalja. To je još jedan razloga da lokalna uprava učini sve da se konačno zaštiti originalni pljevaljski sir kao brend, čime bi se povećala njegova tražnja i obezbijedio siguran otkup. Sa nivoa opštine bi morao da se promoviše potrošački patriotizam i kupovina domaćih proizvoda, što danas nije slučaj. Umjesto što se štite interesi uvozničkih lobija i posebno interesi vlasnika velikih supermarketa, lokalna vlast bi morala isključivo da zastupa interese pljevaljskih poljoprivednika. Izradnjom mini sirara u okviru jednog ili više gazdinstava, proizvodnja i prerada mlijeka učinila bi se konkurentnom i održivom. Ova mjera doprinijela bi očuvanju stočnog fonda koji se smanjuje iz godine u godinu i dodatno bi omogućila brendiranje pljevaljskog sira.
Organizovan i garantovan otkup i garantovana cijena proizvođačima krupne i sitne stoke je uslov svih uslova za opstanak sela i poljoprivede u pljevaljskom kraju. Sa nivoa opštine potrebno je učiniti sve da se obezbijedi siguran i redovan otkup, lišen ucjenjivačkog nastupa otkupljivača. Evidentno je da nesloga poljoprivrednika u Pljevljima debelo košta same poljoprivrednike. Jasno je da poljoprivrednici moraju da se udruže jer sve drugo ide na njihovu štetu U tom cilju, opština bi morala da podstakne formiranje udruženja stočara koja bi odredila cijenu stočarskih proizvoda i zajedno sa opštinom stala iza ekonomski opravdane cijene tih proizvoda. Takva udruženja poljoprovrednika bi se javljala kao partner trgovinskim lancima sa unaprijed dogovorenom tj. garantovanom otkupnom cijenom i sigurnim plasmanom.
Opstanak Pljevalja je moguć. Potrebna je samo odgovorna vlast u službi građana.
Vladislav Bojović, predsjednik Opštinskog odbora Demokratske narodne partije u Pljevljima i funkcioner Demokratskog fronta
