Heroj otadžbine – Predrag M. Leovac ( Pljevlja 20.12. 1975 – Košare 14. April 1999)
Pre 18 godina 09. Aprila 1999. godine , udružene snage NATO alijanse , albanskih terorista i albanske vojske, otpočele su ofanzivu na karaulu Košare i druge položaje na srpsko – albanskoj granici, sa ciljem da uđu na teritoriju Kosova i Meteohije. Borbe su se vodile oko graničnog prelaza Raša Košare između 09 aprila i 10.juna 1999.godine. Cilj napada NATO zločinaca i njegovih vazala u operaciji „STRELA“ bio je presecanje komunikacija između jedinica Vojske Jugoslavije u Đakovici i Prizrenu, a istovremeno otkriju jedinice VJ i nateraju na otvorenu borbu , što bi omogućilo NATO agresoru i njegovoj avijaciji da ih nesmetano , kao na dlanu bombarduju i unište, jer u dotadašnjih napadima nisu imali nikakvog uspeha u tome. Plan je imao osnovni zadatka da se Kosovo i Metohija kopneno osvoji , vojska i preostalo srpsko stanovništvo uništi. Za to je u Albaniju pristiglo oko 12.000 NATO vojnika sa više od 30 tenkova i 26 helikoptera „Apača“. Na pravoslavni Veliki petak 09.aprila 1999. U 03,oo počeo je masovni artiljerijski napada na karaulu Košare od strane regularne Vojske Albanije, sa topovima, haubicama, minopbacačima, a akciju su vodili specjalci Francuske legije stranaca! Napad je izvođen u tri pravca : prema vrhu Raša Košare, karauli Košare, i treći prema vrhu Maje Glave. Tokom artiljerijskog bombardovanja oko 1.500 pripatnika OVK je prešlo granicu zauzeli Maja Glavu, a nešto kasnije VJ njih oko 200. se povuklo sa karaule Košare na liniju koja je bila visočija i lakša za odbranu. U sledećem danu VJ stiže pojačanje . Tada je slomljen svaki napad OVK i NATO bojovnika i izvršen kontranapad 14. aprila na Maja Glavu . Rastojanje između dva rova nije bilo veće od 50 metara ! Tokom noći između 10 i 11. Maja NATO avijacija je videvši napredovanje VJ, baca kasetne bombe i ubija 8 vojnika i jednog oficira , ranivši preko 40 vojnika, i omogućuje odbranu i povlačenje OVK. VJ uspela je da zadrži pložaje, zaustavi napadače i preuzme taktičku prednost na terenu.
U borbama na Košarama , prema podacima gener. Živanovića, ratnog komandanta 125.mtbr. u rejonu Košare poginulo je 108 pripadnika Vojske Jugoslavije ( 18.oficira i podoficira, 50 redovnih vojnika, 13 rezervista, 24 dobrovoljca) i dobrovoljac iz Rusije Bulah Glebovič. Zvanični gubici OVK su oko 200 mrtvih , ali smatra se da je taj broj mnogo veći. Zvanično, među nastradalim su dva NATO vojnika, Francuz Arnod Pjer (1971) Italijan Frančesko Đuzepe Bider ( 1961) i Murad Muhamed Alija iz Alžira…Tokom ove bitke, uništeno je 5 albanskih tenkova a ofanziva slomljena. Ovaj rat je trajao do 10. Juna 1999.godine kada je potpisan Kumanovski sporazum, a Vojska Jugoslavije i srpska policija se povukle sa Kosova, a NATO je ušao na Kosovo pod imenom KFOR kao mirovna snaga, gde funkconiše do današnjih dana.
LEOVAC MILA PREDRAG
Potporučnik Vojske Jugoslavije
Predrag M. Leovac je rođen u Pljevljima 20.decembra 1975. Godine. Završio je Vojnu akademiju Kopnene vojske , smer pešadije. U borbenim dejstvima na Kosovu i Metohiji nalazio se u sastavu 53. Graničnog bataljona na dužnosti komandira voda. Poginuo je u borbi protiv albanskih terorsta 14.aprila 1999.u rejonu sela Košare,Đakovica. Odlikovan je Ordenom za zasluge u oblasti odbrane i bezbednosti prvog stepene. Uspomenu na potporučnika Predraga Leovca sčuvaće njegova porodica.
(Heroji otadžbine- Spomen knjiga- Savezna vlada SR Jugoslavije- Beograd 2000.)
Da, sigurno je da će uspomenu na ove časne likove čuvati porodice, ali i svi drugi ljudi kojima ispred domovine ne može biti ništa, pa ni život. Bez obzira, što su posle 2000 godine nove državne vlasti pod krilima NATO alijanse, pokušale da ih izbrišu i sa spiskova mrtvih, nisu uspele. Narod je prepoznao njihovo časno delo i junaštvo. Pesnici su ih ovekovečili u stihovima, pisci u svojim knjigama, a zavičaj je potporučniku Leovcu Odlukom Skupštine opštine na sednici 29.maja i 6-juna 2008. godine posvetio jednu ulicu.
Dolaskom novih vlasti u Srbiji 2014. Godine, promenio se odnos prema ovim herojima otadžbine. U pripremi je davanje imena jednog od bulevara Beograda herojima Košara, i podizanje spomenika nevinim žrtvama NATO agresije izginulim na svojoj zemlji.
Trebalo je da prođe više od 15 godina, pa da se sazna prava istina i herojstvo Predraga Leovca i njegovih saboraca.
Umesto da šetaju ulicama grada , evo ih na panoima da služe za primer generacijama koje dolaze, i na sramotu onih koji su pokušali da ih izbrišu. Žive ! Slava im!
Zavičaj ne zaboravlja ! Osnovan je kulturni centar „Predrag Peđa Leovac“.
- Ime Predraga Peđe Leovca , oficira Vojske Jugoslavje, pohranjeno je u svijesti svakog Pljevljaka kao sinonim za junaštvo , humanost i slobodarstvo – zbog čega je , zahvaljujući pregalaštvu velikog broja naših sugrađana , ulica u kojoj je živio Predrag Leovac imenovana upravo po
Inicijatibni odbor za osnivanje Kulturnog centra usvojio je Statut organizacije, precizirao ciljeve i zadatke Kulturnog centra. Za predsednika je izabran Nemanja Stijepović – dipl.pravnik, za pred.skupštine Aleksandar Tošić pesnik, a za počasnog predsednika Mile Leovac – otac poginulog junaka sa Košara. Upravni odbor : Dragan Paldrmić, Vejo Gazdić, Uroš Gazdić, Bojan Krvavac, Pavle Leovac, Goran Bajić, Nikola Rovčanin i Slobodan Radović.
Svakako, Pljevljaci ne zaboravljaju i odaju dužno poštovanje i svojim sugrađanima nastradalim u borbama za odbranu domovine: Krvavac M. Milomir (1965), Džuver M. Božo (1976) , Tešović M. Vukoman ( 1977), Eldin Dino H. Hrapović (1961) …
Kada , zaista sa teškoćom i emocijama, pišem ove redove, ne mogu a da se ne setim i Vladimira Nestorovića ( 1977) čija je pordica na svojoj cvećari kod Novog groblja u Beogradu postavila ovu spomen ploču. Uz veliko i dužno poštovanje, i zahvalnost za odobrenje da je mogu koristiti za ovakvo pisanje, stavljam je uz ovaj tekst sa njegovim saborcima.
autor, Vojkan T Bojović
