Pre skoro osamdeset godina (79), blaženopočivši patrijarh srpski Petar Đ. Rosić Varnava ( Pljevlja 1880 – Beograd 1937)
Posetio je svoj rodni grad. Raѕvoj nemilih događaja učinio je da to bude i njegovo poslednje viđenje sa zavičajem svojim pljevljacima, braćom Urošem i Aleksom Leksom, koja će takođe u nepuna dva meseca poslenjegove tragične smrti, otići u njegovo naručje. Oni koji su bili savremenici patriarhovog dolaska, tvrdili su da je to bio doček koji je istinski radovao čitavi grad, jer je dolazio ne samo najveći duhovni poglavar jedne crkve, narodni patrijarh, već i istinski prijatelj svakog čoveka, za koga mnogi tvrde da je najveći naslednik Sv. Save u 20. veku.
Veliki je njegov doprinos u borbi za oslobođenje i ujedinjenje, diplomatiji, narodnom jedinstvu gde je ostala do današnjih dana njegova istorijska rečenica : Brat je mio ma koje vjere bio ! Tragična smrt i niz kasnijih događanja, učinili su da se ime ovog izuzetnog čoveka, duhovnika, patriote i dobrotvora, retko spominjalo. Tek devedesetih ogšavaju se njegovi zavičajci ( M. Joknić, V. Bojović, M. Petrović, Sl. Terzić…) a posebno i pravo mesto daje mu njegova zavičajna eparhija mileševska dolaskom vladike g. Filareta na čelo njenog starešinstva. Hvala mu!
O dočeku i boravku patrijarha Varnave u rodnom gradu, već sam dosta pisao u mojim knjigama i tekstovima, a za ovu priliku podsećanja na taj događaj su plakate i fotografije uz zahvalnost ovom velikom čoveku koji je između ostalog, za svoju krsnu slavu S. Jovana, slao pomoć za sve siromašne Pljevljake, obezbeđivao im školovanje u bogoslovsko – učiteljskim školama u Prizrenu i Skoplju, kao i druga nameštenja i službovanja. Pokrovitelj SPD Bratstvo, dobrotvor sokolskog društva i njihovih putovanja do Sofije i Praga…
Patrijarh srpski Petar Đ Rosić Varnava (1880 – 1937) Krupan i stasit visok i uspravan kao džida, patrijaarh Varnava je bio izvanredan lep i muški lik. Posle Petra IIPetrovića Njegoša naša crkva nije imala fizički lepšeg pročelnika. Izgledao je kao jedan od onih starih Rašana čiji su nam likovi očuvani na freskama. Izrazito upečatljiv lik, on je bio pun pitome otmenosti, gospodstvene i prisne, koja je osvajala. Tako patrijarha Varnavu opisuje dr Đoko Slijepčević u Istoriji srpske crkve , knjiga 2., a njegovi poštovaoci ga nazvaše NARODNI PATRIJARH !
Rodna kuća patrijarha Varnave, u ruhu novih vlasnika i za vreme njegove posete 1935.
PLAKAT, program posete Varve Pljevljima
PLAKAT , predsednik opštine g. Bogdan R. Nenadić, poziva građane na doček patrijarhu.
Patrijarh Varnava je bio veliki pobornik sveslovenstva i jugoslovenstva. Pomagao je celokupno sokolstvo, kao i pljevaljsko, kome je između ostalog poklonio ѕlatnim nitima izvezenu zastavu, posebno znamenje i odličje sokola. Uništena pred rat . Fotografija ispred zgrade SPD Bratstva. Sa desne strane patrijarha, prof. pljevaljs. Gimnazije Svetomir Tadić pročelnik ( načelnik sokola za prosvetu) a sa leve Brane Ilić, sekretar društva, i deo sokolskog članstva.
Patrijarh je sve do svoje smrti bio pokrovitelj Srpskog pevačkog društva Bratstvo. Zajednički snimak 09.06.1935. u porti manastira Sv. Trojica . U prvom redu patrijarh Varnava sa crkvenim velikodostojnicima, pljevaljskim sveštenstvom, starešina m’ra Sv. Trojica iguman Serafim Džarić, proto Savo Vukojičić, arh. namesnik pljevaljski, psveštenici, Pavle M. Džaković, Milan D. Kreѕović, predsed. SPD Bratstvo Uroš J. Milinković, pred. Opštine dipl.pravn Bogdan R. Nenadić i dr. ( Fotogr. Dok. Todora i Ozrena M. Bojovića, članova Bratstva)
Trg u Pljevljima, ulica na beogradskoj Čuburi.
Himna Varnavi
Tekst iz Glasa crkve
autor, Vojkan T Bojović
1 коментар
Mnogo lijep clanak i vjerno svjedocenje o jednom vremenu.
Ovo je pouka generacijama i velicanstven primjer koliko su bili napredni i tolerantni ondasnji vodeci ljudi a i samo stanovnistvo tog kraja. Imamo sta da naucimo od njih i to ne samo mi nego i citav danasnji tzv. demokratski svijet.