Dogodilo se u Pljevljima … 15. maja 1878. godine, rođen muftija MEHMED ZEKERIJAH ĆINARA ( 1956)
Kako zapisa Enes Pelidija, Mehmed je rođen u Pljevljima u bogatoj porodici Ćinara. Osnovnu i srednju školu (ruždiju) završio je u rodnom mestu. , nakon čega 1894. godine odlazi na teološke studije u Carigrad, koje sa uspehom završava 1908. godine. Već 1909. godine polaže muftijski ispit i dobija menšuru šeih – ul – islama tadašnjeg : MEHMEDA ZIJUADINA. Upravo te godine, sporazumom između Turske vlasti i i ministarstva inostran. poslova Kraljevine Srbije , dogovoreno je da se u Srbiju pošalje jedna obrazovana osoba koja bi se bavila verskim poslovima muslimanskog stanovništva koje je delimično ostalo po gradovima Srbije posle 1878 godine , kada se je Otomanska imperija definitivno i formalno povukla iz svog bivšeg pašaluka. Tako je mladi Ćinara postavljen za niškog muftiju. , jer je u Nišu muslimana bilo brojčano najviše , pa je ovaj grad izabran i za sedište muftije. Na ovoj dužnost muftija Ćinara je ostao sve do izbijanja rata 1914. godine. , kada je drkretom predsednika vlade Kraljevine Srbije , krajem jula, postavljen za v.d vrhovnog muftije Beograda , a ukazom kralja Aleksandra Karađorđevića, 02. marta 1921. na mesto vrhovnog poglavara i muftije Islamske zajednice Kraljevine Srbije ( na ovoj dužnosti ostaje do 1929.). Potom je službovao u Skoplju , kao vrhovni šerijatski sudija zajedno sa još jednim zemljakom Derviš ef. Šećerkadićem. Znanjem, ugledom i zalaganjem dao je veliki doprinos razvoju Islamske zajednice Srbije, i pogotovo razvijanjem i njegovanjem dobrih odnosa širom Srbije . Zato je i dobitnik velikog broja priznanja i odlikovanja od verskih i državnih institucija: Orden Šejhul Islama Nesiba Abdurahmana za 1909. Titule Brusa – Haridž- Muderrisi, Karađorđeve zvezde za patriotsko držanje tokom Prvog svetskog rata od Vlade Kraljevine Srbije) Ordena Osmanlije 4. stepena ( od sultana Rešada) tri puta ordena Svetog Save (1. 2. i 3. stepena sa lentom).
Bugarske okupacione snage su ga proterale i on se 1941. godine vraća u rodni grad Pljevlja., gde odbija ponudu okupacionih vlasti da obavlja dotadašnju funkciju, i živi skromno od prihoda sa porodičnog imanja. što je veoma pozitivno odjeknulo u narodu. Kako navodi Enes Pelidija, (PV- novine br. 419) još od prvih okupatorskih dana njegova dva sina i ćerka su bili aktivni članovi SKOJ – a . Tako je kako ističe Pelidija, muftijijna ćerka Nevzada bila prva Pljevljanka muslimanka koja je otišla u partizane. Ubrzo su joj se priključila i dva brata. Zbog ovoga Nemci ga proganjaju, osuđuju na smrt, pa muftija zahvaljujući prijateljima Pljevljacima, odlazi na Kosovo skriva od okupatora i gde je dočekao oslobođenje 1945. godine.
Posle Drugog svetskog rata , odlikovan je i od novih vlasti Ordenom bratstva i jedinstva sa zlatnim vencem od predsednika FNRJ Josipa Broza Tita.
I kako u navedono tekstu o muftiji Ćinari zapisa istoričar Enes Pelidihja :
– Posebno ga je krasilo kao ličnost , skromnost i poštenje,. Za razliku od velikog dijela tadašnjeg muslimanskog stanovništva , bio je svjestan vremena u kome živi i prihvatio je sve pozitivne tekovine savremene civilizacije . Zbog toga je imao neprilika među konzervativnim elementima koji su mu posebno zamjerali što mu je supruga išla bez feredže , za razliku od velikog dijela tadašnjih muslimanskih žena.
Godine 1946. Mehmed Zekerijah Ćinara odlazi u penziju. Preminuo je 1956. godine u Skoplju gde je i sahranjen. Odlukom SO Pljevlja na sednici održanoj 29.maja i 06. juna 2008. godine, deo ulice Narodne revolucije, (od ulice Kralja Petra do ulice 3. Sandžačke (Zgrada Crvenog krsta) dibio je naziv ulica „Mehmeda Zekerijaha – Zekija Ćinare“.
U pisanju teksta korišćena publikacija „POLITIKE“ Bgd. Spomenici islamske kulture u Srbiji i PV. Novine br.419. 15. mart 1978.
autor, Vojkan T Bojović
