Poznate porodice koje su se bavile ovim starim zanatom u gradu bili su: Đenisijevići, Kazaz, Obradovići, Ćulahovići, Kujundžići, Roćeni, Krajina, Hodovići, Cvijetić, Gogić, Brković, Brahić i Čole.
Mnogi drevni zanati bez kojih je bio nezamisliv život na žalost izumiru. Pregazilo ih vrijeme ,nagla industarlizacija i tehnička modernizacija. Neki su ostali kao male uslužne djelatnosti, kojim se bavi uglavnom stariju sugrađani. Mladi se rijetko odlučuju da nastave zanat koji je najčešće porodična tradicija. Zanat koji ima tradiciju ali i budućnost je pekarski zanat. Star je vjerovatno koliko i čvječanostvo, a vrijeme ga nije pregazilo. Savremeni, brzi način života sve više favorizuje ovaj zanat. Brza hrana postala je fetiš ishrane. A mirisi raznoraznih punih i praznih peciva , slanih i slatkih, pita i bureka, obogaćenih i običnih hljebova prepoznatljivi su u svakom gradu a pekara ima na svakom ćošku. Doručak učenika i zaposlenih se uglavnom svodi na ovu vrstu hrane. O kakvom zanatu i umijeću se radi pogledajte.
izvor, RTV Pljevlja, snimatelj Edin Zuković, autor teksta Vinka Gogić
