Činjenica da je ovogodišnji Budžet planiran oko 20 miliona eura, a ostvariće se upola manje, kao i godinama unazad, ukazuje da se planiralo prema lijepim željama, a ne mogućnostima. Budući da je Pljevljacima previše praznih obećanja i magle u kojoj provedu 200 dana u godini, ne čudi zalaganje predsjednika opštine dr Miloja Pupovića za zaokret ka realnom planiranju razvoja.
Piše Gojko Knežević
Pljevaljska opština „omeđila“ je deset odsto teritorije Crne Gore i treća je po prostranstvu, a pri vrhu po prirodnom bogatstvu, budući da je ovdje više od trećine tehničke građe, pa rudnici uglja, olova i cinka, kao i Termoelektrana koja zemlji daje 40 odsto električne… Prirodne potencijale, međutim, ni izdaleka ne prati život 31.060 stanovnika na 1346 kvadratnih kilometara ove opštine, na šta dovoljno ukazuje podatak da je posljednje dvije decenije za petinu manje žitelja. To nimalo ne čudi u situaciji kada su Pljevlja, nažalost, crna ekološka tačka i daleko od administrativnog centra države, bez savremenih saobraćajnica i mnogih još preduslova za kvalitetan život, o čemu za „Pobjedu“ govori predsjednik opštine dr Miloje Pupović.
Nezaposlenost
Pored „objektivnih“ okolnosti koje donosi to što su na periferiji države, Pljevlja „danak“ plaćaju i višedecenijskom planiranju mimo mogućnosti, što potvrđuje i činjenica da je ovogodišnji Budžet „zacrtan“ na 20 miliona eura, a ostvariće se upola manje. Budući da je Pljevljacima „previše praznih obećanja“ i magle, u kojoj provedu 200 dana u godini, ne čudi zalaganje predsjednika Pupovića za zaokret ka realnom planiranju razvoja.
– To što je za devet mjeseci ostvareno svega 37,2 odsto Budžeta jasno ukazuje da je više spisak lijepih želja, a ne stvarnih mogućnosti, pa i potreba. Stoga ćemo nastojati da za narednu godinu napravimo realan Budžet, možda nešto više od deset miliona eura, koliko se već godinama jedva ostvari.
Napominjući da se u Pljevljima ne stvara, takoreći, ni jedan finalni proizvod (izuzev struje u TE), dr Pupović ukazuje na odliv prirodnih dobara, što ostavlja malo prostora za otvaranje novih radnih mjesta, tako da je nezaposlenost dostigla procenat 15, 6.
Putevi i vodovod
Glavne nedaće Pljevljacima „dolaze“ putevima najlošijim u zemlji. Gradnjom puta Risan – Žabljak „živnuo“ je saobraćaj iz pravca Srbije ka moru, pa je i u Pljevljima više gostiju, a još je značajnije što smo približeni Boki. Ali, trebalo je nastaviti rekonstrukciju dionica do Pljevalja i graničnog prelaza na Jabuci i od Đurđevića Tare do Mojkovca, koje ne zadovoljavaju standarde turističkog tranzita. Veoma je oštećen i regionalni put do Metaljke, graničnog prelaza ka Čajniču (BiH). Odavno se zagovara i modernizacija lokalnog puta za Bobovo. Prije nekoliko godina je potpisan i ugovor, ali ništa nije urađeno – kaže Pupović, napominjući da je od oko 480 kilometara lokalnih i nekategorisanih puteva vrlo malo afsaltirano, a „u bespuću nema kvalitetnog života“.
Glavobolju zadaje i dotrajalost gradskog vodovoda, koji je, podsjeća predsjednik, urađen prije tri decenije. Azbestne cijevi često pucaju, a kažu da prilikom popravke mreže mjestimično nailaze i na drvene cjevovode. Neophodna je i rekonstrukcija glavnog voda od izvorišta Zmajevac i postrojenja za prečišćavanje vode na Pliješi…
Ekološke nevolje
Predsjednik opštine podsjeća da je odlagalište šljake i pepela na Maljevcu toliko devastiralo okolinu da bi „teško neko došao u Zbljevo da živi“. Vrlo ružna slika dočeka namjernika iz pravca Prijepolja. Neuslovna je i deponija komunalnog otpada, a ni kupac rudnika nije sanirao jalovište u Gracu, koje predstavlja ekološki problem i za žitelje nizvodno niz Ćehotinu.
O toplifikaciji se, takođe, priča još od prije gradnje termoelektrane, čija je toplotna energija trebalo da grije stanove, a ne da u nepovrat ide… I dalje je u varijanti grijanje toplotom iz Drugog bloka TE (ako se izgradi), ali je sada aktuelan projekat grijanja na pelete iz pogona Vektre-Jakić. Upravo je potpisan ugovor Vlade i EBRD o kreditu četiri miliona i donaciji 2,5 miliona eura za sistem toplifikacije Pljevalja, koji bi trebalo da zamijeni sadašnjih 40 zajedničkih i oko 4.000 kućnih ložišta, koja zimi dodatno zagađuju vazduh.
Životnu sredinu narušava i kop uglja na prostoru nekadašnje Cementare. Zauzvrat je Rudnik trebalo da 6,5 miliona eura investira u produbljivanje korita Ćehotine između dva mosta i regulisanje toka Breznice, gradnju glavnog dovoda pitke vode i postrojenja za prečišćavanje vode iz jezera Otilovići, kao i dva kolektora i treće trake na izlazu iz grada ka Žabljaku. Do sada je, međutim, uložio svega milion eura – objašnjava dr Pupović, uz očekivanje da Rudnik „odgovornije izvrši preuzete obaveze prema gradu“.
Napominjući da je urađena studija za odavno obećavani aerodrom za laku i sportsku avijaciju na rekultivisanom odlagalištu jalovine na Đulinoj guki, Pupović smatra da to, zasad, prevazilazi sadašnje ekonomske mogućnositi, pa i potrebe Pljevalja, a nije mnogo realnija ni priča o gradnji pruge ka Bijelom Polju.
Poljoprivreda realna šansa
Podatak da je 29.360 hektara poljoprivrednog zemljišta u pljevaljskoj opštini, čak 76 odsto livade i pašnjaci, dovoljno govori da je ovo pretežno stočarski kraj. Od 4.000 poljoprivrednih gazdinstava, njih 2989 gaje oko 10.600 goveda, 31.600 ovaca i 1200 koza…
– Najrealnije šanse su u razvoju ovčarstva i govedarstva, ali je problem što su imanja zapuštena ili posve napuštena. Da bi selo oživjelo, moraju imati dobre puteve i ostalu infrastrukturu, ali i veće, realnije kredite za osnivanje farmi – smatra dr Pupović, koji se umjesto velikih obećanja zalaže i za realniji pristup razvoju grada. U tome je, kako kaže, prioritetno uređenje, tako da će, najvjerovatnije, na proljeće početi radovi na uređenju Trga 13. jula sa podzemnog garažom, za šta je oko milion eura obezbijeđeno iz IPA fondova i nešto iz budžeta Vlade i opštine.
izvor, pobjeda.me
