Pravoslavna crkva danas slavi praznik Svetog Dimitrija Solunskog, u narodu poznat kao Mitrovdan, u znak sjećanja na stradanje i smrt tog svetitelja.
Sveti Dimitrije Solunski okončao je zemaljski život u tamnici 306. godine kao borac za hrišćansku vjeru, a do kraja života ostao je solunski vojvoda. Rođen je u Solunu za vrijeme cara Maksimilijana (240-310), koji ga je postavio za vojvodu, nadajući se njegovoj odanosti u progonu hrišćana. Kada je od cara dobio naređenje da progoni hrišćane, on se na to nije obazirao već je javno propovijedao hrišćanstvo.
Cara su obavijestili o neposlušnosti Dimitrija. On to nije porekao. Javno je, pred carem, priznao da je primio Hristovu vjeru, zbog čega ga je car utamničio. U tamnici je mučen i pogubljen.
Prema predanju, u zatvorskoj ćeliji ubili su ga vojnici, koji su ga zatekli u molitvi. Oni su ga iz daljine gađali kopljima, jer nisu smjeli da mu priđu.
Solunski hrišćani su ga tajno sahranili, a na mjestu njegovog groba kasnije je podignuta crkva. Sveti Dimitrije je proglašen zaštitnikom grada Soluna.
Crkveni spisi navode da se Sveti Dimitrije mnogo puta javljao i spasavao grad od zemljotresa i nesreća. I danas se vjeruje da je čudotvorna snaga njegovih moštiju izliječila mnogobrojne bolesnike. Vjeruje se i da pomaže svakome ko prizove njegovo ime.
Narodna vjerovanja
Postoje brojna narodna vjerovanja vezana za Mitrovdan, među kojima i ono da bi tog dana trebalo ostati kod kuće, jer ko to ne učini, cijele godine će noćiti po tuđim kućama. Poznato je i da su se na Mitrovdan hajduci razilazili i odlazili da prezime kod jataka, da bi se opet sastali na Đurđevdan. U narodu se kaže „Mitrov danak, hajdučki rastanak, Đurđev danak, hajdučki sastanak.“
Izvor:Kolektiv
