SAOPŠTENJE POKRETA ZA PLJEVLJA
Rukovođeni olimpijskim pravilom da ne treba ratovati, čak ni saopštenjima, u vrijeme igara, uzdržali smo se od komentara nekih pojava, koje prosto bodu oči. Po načinu na koji su crnogorski elektronski i štampani mediji izvještavali sa 54.-ih MOSI, održanih u Pljevljima od 5. do 9. jula, prije bi se reklo da su igre održane u Tunguziji. Naime dan nakon otvaranja igara sa preko 2400 učesnika iz 32 grada, ni jedne dnevne novine u Crnoj Gori nisu registrovale pomenuti događaj.
Činjenica da Ministarstvo sporta nije dalo ni žute banke za finansiranje igara i da ministar Janović nije prisustvovao svečanom otvaranju, najbolje govori o odnosu crnogorskog režima prema sjeveru Crne Gore, i samoj ideji međuopštinskih igara. Naime u vrijeme Jugoslavije i postojanja Međurepubličke zajednice za kulturno- prosvjetnu djelatnost, čije je sjedište bilo u Pljevljima, a formirale je opštine koje se danas takmiče na MOSI igrama, važio je politički i kulturni princip „TROMEĐA BEZ MEĐA“. To je ono što ne odgovara aktuelnom režimu, koji bi najradije ukinuo MOSI igre i ogradio sjever Crne Gore od Srbije.
Tako se u centru ceremonije otvaranja MOSI, u odsustvu aktuelnog ministra sporta, nezasluženo našao NATO ministar vojske Crne Gore gospodin Predrag Bošković, inače naše gore, davno požućeli list. To je čovjek koji se „proslavio“ izjavom da je vojska Crne Gore, sa svih 500 vojnika i 1500 podoficira i oficira, spremna da,ako to zatraži NATO, ratuje protiv Srba na Kosovu i Metohiji. Zahvaljujući osobini da kameleonski mijenja svoja politička uvjerenja, od nosioca prstena sa monogramom Svetoga Save, preko pet različitih ministarstava, i to isključivo u vladama Mila Đukanovića, stigao je do ministra vojnog spremnog da ratuje protiv naroda Svetog Save.
Sam ceremonijal otvaranja obilježen je nekim neoprostivim greškama, ali ćemo zbog nedostatka prostora skrenuti pažnju samo na neke. Oficijelni spiker je prilikom svečanog defilea učesnika igara saopštio podatak da je u vrijeme Kraljevine Crne Gore otvorena Gimnazija u Pljevljima, što bi podrazumijevalo i presudnu ulogu u otvaranju Srpske gimnazije, kako se zvala 1901. godine kada je počela sa radom. I pljevaljski vrapci znaju da je Srpsku gimnaziju u Pljevljima otvorila i finansirala vlada Srbije.
Naglašavajući ulogu pojedinih porodica u razvoju sporta u Pljevljima, spiker je pomenuo samo tri porodice, valjda rukovodeći se pripadnošću DPS-u, kao najvažnijim kriterijumom. Ne sporeći njihovu ulogu ne možemo,a da ne istaknemo pojedine sportske porodice čija je uloga i značaj u razvoju pljevaljskog sporta, pa i samih MOSI nezaobilazna. Braća Predrag i Nenad Peruničić igrali su rukomet za Rudar, Partizan, Crvenu Zvezdu, reprezentaciju Jugoslavije i najveće timove u Evropi. Nenad je proglašen za najboljeg rukometaša svijeta kada je sa njemačkim Kilom osvojio Kup šampiona Evrope.
Porodica Dragašević dala je plejadu sportista: atletičare Slavka, Dimitrija-Dika i Labuda-Lalana, fudbalere Konstantina-Kola, Mila i Zdravka, atletičarku i košarkašicu Nadu i košarkašicu Miru. Svi su bili učesnici MOSI igara, a Slavko reprezentativac Jugoslavije, višestruki prvak i rekorder na 100, 200 i 4×100 m (štafeta) u dresu Zvezde i Partizana, učesnik brojnih svjetskih i evropskih takmičenja.
Porodicu Nuhanović proslavili su brojni sportisti: Remzo, najbolji fudbaler „Jakića“ i najsvestraniji sportista Pljevalja u svoje vrijeme, jer je igrao i košarku i rukomet, a bavio se i gimnastikom. Košarku su igrali Hazbo, Zarka i Šehrija-Saša.
I na kraju grijeh bi bio ne pomenuti brojne sportiste iz porodice Damjanović: Mile rukometaš Rudara iz slavne generacije koja je igrala u Prvoj ligi Jugoslavije, Jovan-Joja fudbaler Rudara i Sutjeske, igrao u Prvoj i Drugoj saveznoj ligi Jugoslavije, Dragan fudbaler Rudara i Bosne, Novak-Noca košarkaš i atletičar, prvak Crne Gore i MOSI u skoku u dalj, 15 puta učestvovao na MOSI igrama, Mira gimnastičarka.
I kao šlag na tortu bio je sam čin proglašenja igara otvorenim, jer je nezabilježeno da predsjednik Opštine pozdravlja učesnike, a predsjednik Skupštine proglašava igre otvorenim. No ne treba se ničemu čuditi, kad politika uplete svoje prste. „Dame i gospode“ vidimo se u Priboju na 55.-im MOSI u julu 2018. godine.U Pljevljima, 12.07.2017.god. POKRET ZA PLjEVLjA
Činjenica da Ministarstvo sporta nije dalo ni žute banke za finansiranje igara i da ministar Janović nije prisustvovao svečanom otvaranju, najbolje govori o odnosu crnogorskog režima prema sjeveru Crne Gore, i samoj ideji međuopštinskih igara. Naime u vrijeme Jugoslavije i postojanja Međurepubličke zajednice za kulturno- prosvjetnu djelatnost, čije je sjedište bilo u Pljevljima, a formirale je opštine koje se danas takmiče na MOSI igrama, važio je politički i kulturni princip „TROMEĐA BEZ MEĐA“. To je ono što ne odgovara aktuelnom režimu, koji bi najradije ukinuo MOSI igre i ogradio sjever Crne Gore od Srbije.
Tako se u centru ceremonije otvaranja MOSI, u odsustvu aktuelnog ministra sporta, nezasluženo našao NATO ministar vojske Crne Gore gospodin Predrag Bošković, inače naše gore, davno požućeli list. To je čovjek koji se „proslavio“ izjavom da je vojska Crne Gore, sa svih 500 vojnika i 1500 podoficira i oficira, spremna da,ako to zatraži NATO, ratuje protiv Srba na Kosovu i Metohiji. Zahvaljujući osobini da kameleonski mijenja svoja politička uvjerenja, od nosioca prstena sa monogramom Svetoga Save, preko pet različitih ministarstava, i to isključivo u vladama Mila Đukanovića, stigao je do ministra vojnog spremnog da ratuje protiv naroda Svetog Save.
Sam ceremonijal otvaranja obilježen je nekim neoprostivim greškama, ali ćemo zbog nedostatka prostora skrenuti pažnju samo na neke. Oficijelni spiker je prilikom svečanog defilea učesnika igara saopštio podatak da je u vrijeme Kraljevine Crne Gore otvorena Gimnazija u Pljevljima, što bi podrazumijevalo i presudnu ulogu u otvaranju Srpske gimnazije, kako se zvala 1901. godine kada je počela sa radom. I pljevaljski vrapci znaju da je Srpsku gimnaziju u Pljevljima otvorila i finansirala vlada Srbije.
Naglašavajući ulogu pojedinih porodica u razvoju sporta u Pljevljima, spiker je pomenuo samo tri porodice, valjda rukovodeći se pripadnošću DPS-u, kao najvažnijim kriterijumom. Ne sporeći njihovu ulogu ne možemo,a da ne istaknemo pojedine sportske porodice čija je uloga i značaj u razvoju pljevaljskog sporta, pa i samih MOSI nezaobilazna. Braća Predrag i Nenad Peruničić igrali su rukomet za Rudar, Partizan, Crvenu Zvezdu, reprezentaciju Jugoslavije i najveće timove u Evropi. Nenad je proglašen za najboljeg rukometaša svijeta kada je sa njemačkim Kilom osvojio Kup šampiona Evrope.
Porodica Dragašević dala je plejadu sportista: atletičare Slavka, Dimitrija-Dika i Labuda-Lalana, fudbalere Konstantina-Kola, Mila i Zdravka, atletičarku i košarkašicu Nadu i košarkašicu Miru. Svi su bili učesnici MOSI igara, a Slavko reprezentativac Jugoslavije, višestruki prvak i rekorder na 100, 200 i 4×100 m (štafeta) u dresu Zvezde i Partizana, učesnik brojnih svjetskih i evropskih takmičenja.
Porodicu Nuhanović proslavili su brojni sportisti: Remzo, najbolji fudbaler „Jakića“ i najsvestraniji sportista Pljevalja u svoje vrijeme, jer je igrao i košarku i rukomet, a bavio se i gimnastikom. Košarku su igrali Hazbo, Zarka i Šehrija-Saša.
I na kraju grijeh bi bio ne pomenuti brojne sportiste iz porodice Damjanović: Mile rukometaš Rudara iz slavne generacije koja je igrala u Prvoj ligi Jugoslavije, Jovan-Joja fudbaler Rudara i Sutjeske, igrao u Prvoj i Drugoj saveznoj ligi Jugoslavije, Dragan fudbaler Rudara i Bosne, Novak-Noca košarkaš i atletičar, prvak Crne Gore i MOSI u skoku u dalj, 15 puta učestvovao na MOSI igrama, Mira gimnastičarka.
I kao šlag na tortu bio je sam čin proglašenja igara otvorenim, jer je nezabilježeno da predsjednik Opštine pozdravlja učesnike, a predsjednik Skupštine proglašava igre otvorenim. No ne treba se ničemu čuditi, kad politika uplete svoje prste. „Dame i gospode“ vidimo se u Priboju na 55.-im MOSI u julu 2018. godine.U Pljevljima, 12.07.2017.god. POKRET ZA PLjEVLjA
1 коментар
Kada dođu sledeći izbori hiljade će da potrče da daju glas da bi nekoliko stotina imali neku korist a posle se pitamo što podsjećamo na Tunguziju samo nam fale irvasi po neke sanke imamo.Otpor✊✊✊!!!