SPORTSKI SPOMENAR PLJEVALJA (2)
Posle Drugog svetskog rata na prostorima DFRJ, veliki broj sportskih društava i klubovi, pa i gradova , uzimala je imena istaknutih ličnosti iz NOB. Tako je bar po mom istraživanju ( e da sam imao još dobru metodologiju!) tog vremena , na prostorima Crne Gore, Podgorica postala Titograd, Berane – Ivangrad, a pljevaljsko Jedinstvo Jakić, u Ivangradu je bio IKA (po Ivanu Milutinoviću) u Baru – Tempo ( Po Sv. Vukmanoviću) u Bijelom Polju – Tršo ( po Rifatu Burđeviću)…
Navijačke strasti, su tokom utakmice, zaboravljale na imena svojih rivala i dolazilo je do raznih vulgarnih skandiranja, pa je od merodavnih odlučeno da timovi i sportska društva promene imena. Tako su nastajali : Radnički, Sloboda, Sloga, Jedinstvo, Borac, Partizan, Radnik, Prva petoletka..
Pljevljaci su se nešto kasnije odlučili za promenu imena sportskog društva, jer je baš pod imenom nekadašnjeg fudbalera i izuzetno humanog i časnog čoveka ing. Velimira M. Jakića (1911 – 1946) ostvaren veliki uspeh u prvom Kupu Jugoslavije 1947, pa i 1948. godine, i tek krajem 1949. godine društvo nastupa pod imenom „BREZNIK“ ( Dreznik i Breznik, prvo ime naselja na Breznici , koje se pojavljuje u dokumentima)
U tek formiranoj ligi Crne Gore, nastupaju fudbaleri, ostala takmičenja odvijala su se na turnirima košarkaša, odbojkaša, atletičara…
FD.“Breznik“ u crvenim dresovima, daleke 1951. godine na stadionu kraj Breznice. S leva: Remzo Hrastovina, Ismet Pojatić, Jole Milićević, Jovan Preradović, Mile Dragašević, Milenko Bezarević, Šućrija Hadžihamzić, Remzo Nuhanović, Vojo Radovanović, Zdravko Dragašević i H. Kurtović. Predsednik je bio Vuko Radovanović.
„Breznik“ sa novim dresovima (crveno – modrim) igrao je u njima i DTV Partizan i kasnije Rudar, pa ih je zapamtio i pisac ovih redova. Konačno se među nekadašnje „Jakićevce“ našlo mesta i za odličnog centar- fora Ivanovića, halfa Bezarevića i talentovanog- najmlađeg, krila – Sokovića. Stoje s leva: Budo Lazarević (?), Hamid Talović, Dragan M. Ivanović – Čilja, Enver Čaušević, Miloje Mile Dragašević i Konstantin Kole Dragašević. Čuče: Vojo Radovanović, Milenko M. Bezarević, Sreten Taušanović, Jole Milićević i Krsto M. Soković.
Ovo je bio period u kome je veliki broj utakmica lige Crne Gore, prekidan, loša organizacija takmičenja, suđenje i dr. stvari kojima je fudbal i danas okupiran.
Ipak, ostalo je ne samo u sećenju tadašnjih aktera, utakmica 1952. godine polufinale kupa Crne Gore u Nikšiću između Sutjeske i Breznika koju su Pljevljaci rešili u svoju korist 4- 1 (0 -2). pa izveštač sa utakmice ističe sjajnu igru strelca dva gola Radičevića, od kojih je onaj prvi pod prečku bio izuzetno efektan, kao i strelce druga dva gola D. Milinkovića i V. Radovanovića.
U finalnoj utakmici koja je odigrana na Cetinju između Lovćena i Breznika, pobedio je domaćin 2- 1 , zahvaljujući pristrasnom sudiji . Gol za Breznik, postigao je V. Radovanović.
Pored velikog broja igrača Jakića, (već spomenutih i Mišo St. Radičević, Milenko Mišo Ž. Aritonović , Dragan U. Milinković – Čiča, Bratislav Jovašević – Bati… ) Breznik je davao šanse i igračima iz svog podmladka. Pregledom tadašnje štampe i sastava tima koji su retko objavljivani, sećanju bivših igrača, bar da spomenemo i: Velisava Vesa I. Golubovića, prof. Behudina Halilbegovića -Sarajliju, Mušovića, Hadžovića, Sapka Selmanovića…
Tim FK. Breznik na prvim igrama omladine Sandžaka u Prijepolju 1954. godine. Stoje: Zdravko Dragašević, Bratislav Jovašević, Mile Dragašević, Ismet Pojatić i Šućrija Hadžihamzić. Čuče: Mišo Ž. Aritonović, Cvijetić, Milenko Bezarević H. Talović i K. Dragašević. Leži Vojo Radovanović.
Za fudbalere „Breznika“ bila je kobna utakmica sa Sutjeskom u Pljevljima 1953. godine, kada je pristrasni sudija Vuković dodelio pobedu Nikšićanima 2-1, pa je publika ušla u teren i tukla ga. Izveštač sa utakmicem navodi da je „igralište Breznika uvijek puno za vrijeme sportskih priredbi. Publika je ušla u teren došla do sudije i počela ga tući. U ovom momentu ni milicija nije mogla intervenisati…“ Izvršni odbor Saveza fud.sudija C. Gore doneo je odluku o suspendovanju igrališta Breznika…( Pobjeda,22.11.1953.) FD Breznik napušta takmičenje i ispada iz lige. Učestvuje u kvalifikacijam za ulazak u ligu 1953/54 i ostvaruje najveću takmičarsku pobedu protiv „Drvodeljca“ iz Mojkovca sa 13- 0 ! Da nije bilo one „čuvene“ utakmice 1986. Godine između lokalnih rivala Rudara i Uglja 14- 1. U Severnoj regiji , Breznik bi bio verovatno i danas rekorder po broju postignutih golova na jednoj prvenstvenoj utakmici! Inače FD Jakić je tim koji je ostvario najveću pobedu u Kupu SFRJ 1947. Protiv Durmitora je bilo čak 16 – 1!
Akter i svedok vremena davnog. Prof. Milenko M. Bezarević (1934) igrač “ Breznika“, sportski novinar i publicista, istaknuti fudbalski radnik i pregalac na razvoju i unapređenju fudbalske igre. Jedan od osnivača i Predsednik Školskog fudbalskog saveza SCG i Crne Gore. Dobitnik je Zlatne plakete Fudbalskog saveza SR Jugoslavije i drugih priznanja…
Bilo je uspeha i u drugim klubovima tadašnjeg Breznika. Isticali su se atletičari. Tako je na prvenstvu Crne Gore u 1953. U Titogradu, Ivan Terzić član Breznika osvojio prvo mesto sa novim crnogorskim rekordom na 3.000. m. sa 10: 13,3 . Slavko R. Dragašević ( 1937) kasnije član Partizana i Crvene zvezde, i državni prvak na 100.m i reprezentativac Jugoslavije na 100 m. i u štafeti 4 h 100. m ( prvi sleva) bio je prvak na 100. m. sa 11,7. Mihailo Jestrović je u bacanju kugle bio drugi sa 11,4 m. a Blagoje Radanović treći sa 11,o m. U skoku u dalj s mesta , Slavko Dragašević je bio drugi :2,77 m. a Ljubo Vuković prvi u bacanju kamena s ramena ( kamen težak 7. Kg) itd…Takođe dobar je u atletici bio i Besalet Pojatić, koji je na prvenstvu 1954 bio treći na 400,m sa 54,6, kao i Mihajlo Tomanović u bacanju diska 30,20 m. itd…
Veliki uspeh ostvarili su košarkaši Breznika , koji su na Cetinju 1950. Osvojili naziv najboljeg i bili prva ekipa iz Pljevalja koja osvojila titulu republičkog prvaka.
Između ostalog, interesantno je da je tim „Breznika“ otišao na Cetinje da se takmiči u omladinskoj konkurenciji, ali kako nije bilo dovoljno ekipa, uvrstili su ga u seniore ,i oni su ubedljivo pobedili sve protivnike: Sutjesku 31 – 17; Jedinstvo (H.N) 74 -11 i Budućnost 47 – 17 ! Radule Kosorić, Nikola Nikica Mirković, Mile Lučić, Joša Radovanović, Mišo Abazović, Besalet Pojatić, Mile Batrićević, Bato Kandić, a igrao je i njihov trener Remzo D. Nuhanović.
Jovan Joša Radovanović i Nikola Nikica Mirković su sa Radulom Kosorićem bili osovina igre KK „Breznik. I na studijama u Beogradu, dobri drugovi, nastavili su druženje među koševima i van njih.
Pljevaljski košarkaši i košarkašice bili su tih godina, uz dva – tri pojačanja, reprezentacija Crne Gore. Na fotografiji zajednički snimak na terenu kraj Breznice , pred odlazak na turnir republika u Sarajevo 1949. godine: Stoje s leva: 11- Luka Vuković, 5- Kotoranin NN, 9- Besalet Pojatić; 3- Radule Kosorić; 13- Mile Batrićević; 14- Kosta Vojinović- Cetinje, 6- Dragče Drobnjaković , 7- NN- Kotoranin, i 12- Mišo Abazović.
Devojke: Rajkica St. Bajić, Dragana V. Đuričković, Vera Batrićević, Desa Brašanac; Ljupka Bajić, Zarka D. Nuhanović, Velinka Bela Ž. Aritonović, Milojka Vranić i Milica Janković
Profesorica Velinka Bela Ž. Aritonović, košarkašica, rukometašica odlična gimnastičarka, danas svedok jednog vremena, kada su se postavljali temelji fizičke i druge kulture u Pljevljima.
Detaljnije o ovim sportskim događajima pisao sam u knjigama „Fudbal u Pljevljima“ i „Moja košarka“ a i drugim povodima. Ovo tek za pripremu „Mog sportskog spomenara“ i sećanja na pljevaljske i druge sportiste i zaljubljenike u igru i druženje.
U pisanju ovog teksta, korišćen je pregled štampe i raznih publikacija Narodne biblioteke Srbije, kao i dokumentacija autora, kazivanje i beleške nekadašnjih članova „Breznika“ Miša Aritonovića, Mihaila Miša St. Radičevića, Dragana Ivanovića – Čilje, Remza Nuhanovića, Radomira Matovića. Hvala im.
autor, Vojkan T Bojović
