Dogodilo se u Pljevljima… 02. 10.1946. godine rođen DOBRILO ( Uroša Danilova) ARANITOVIĆ
Dobrilo Aranitović je rođen 2. oktobra 1946. godine u selu Malim Krćama kod Pljevalja u mnogočlanoj siromašnoj seljačkoj porodici. Osnovnu školu završio u mestu rođenja, gimnaziju u Pljevljima (1965) kao đak generacije, Filozofski fakultet u Beogradu na grupi za filozofiju, smer etičko-estetički, sa prosekom 9,25 (1971). Filozofsku grupu predmeta predavao je u gimnazijama Kruševac (odeljenje u Varvarinu), Srpskoj Crnji i Gimnaziji „Vera Blagojević“ u Šapcu. Od 1. marta 1975. do 31. decembra 2010. godine radio kao bibliotekar u Narodnoj biblioteci „Žika Popović“ u Šapcu. Ima zvanje bibliotekar-savetnik (od 1992). Bavi se filozofijom, etnologijom, književnom istorijom i književnom kritikom, bibliografskim i leksikografskim radom, prevođenjem s ruskog jezika i priređivanjem dela drugih autora. Iz pomenutih oblasti objavio 98posebnih izdanja i preko 1.100priloga u periodici i zbornicima radova. O njegovim radovima objavljeno je preko 540prikaza, osvrta i beležaka. Učestvovao je na preko 40 naučnih skupova. Sačinio je preko 180personalnih bibliografija o našim i stranim filozofima, naučnicima i književnim poslenicima i više desetina tematskih bibliografija objavljenih u zemlji i inostranstvu. Preveo je 38dela iz filozofije, književne i društvene teorije s ruskog jezika. Stalni je član Matice srpske, saradnik Instituta za filozofiju pri Filozofskom fakultetu u Beogradu, Balkanološkog instituta SANU, član Redakcije srpske retrospektivne bibliografije 1868-1944, član Udruženja književnih prevodilaca Srbije (od 1996) itd. Dobitnik je više nagrada i priznanja: nagrade „Vukoman Šalipurović“ Samoupravnih interesnih zajednica Priboj i Prijepolje (1988) za naučni doprinos proučavanju Stare Raške (za knjigu Bibliografija o pljevaljskom kraju); nagrade za izdavački poduhvat godine na 35. međunarodnom sajmu knjiga u Beogradu (za priređivanje Pjevanije crnogorske i hercegovačke Sime Milutinovića Sarajlije u izdanju „Univerzitetske riječi“, Nikšić, 1990); nagrade za prevodilaštvo iz fonda „Jovan Maksimović“ za prevod dela Ivana Iljina Put duhovne obnove (1996); nagrade „Stojan Novaković“ za bibliografiju (1998) za knjigu Podrinski časopisi 1920-1970. i iste nagrade za izbor, prevod i priređivanje zbornika radova savremenih ruskih autora Biblioteka kao ogledalo Vaseljene (2009), iste nagrade za knjige „Njegoš i pozorište“, „Bibliografija časopisa Filozofski pregled, Filozofija i Teorija“, Bibliografija časopisa Misao“ (2013); nagrade „Milorad Panić Surep“ za bibliotekarstvo (2001); jubilarne povelje Društva bibliotekara Crne Gore (2003) i dr. Privodi kraju dugogodišnje projekte: Bibliografija radova o Njegošu (preko 20.000 bibliografskih jedinica) i Bibliografija srpske filozofije (oko 30.000 bibliografskih jedinica).
Svak, ko se bar malo upoznao sa radom Dobrila Aranitovića, ne može a da ne izgovori onu čuvenu rečenicu sportskog reportera Mladena Delića: Ljudi pa je li to moguće ! Čovek institucija ! Šta je sve za humani i civilizovani svet uradio, za nauku, za one koji dolaze ! Koliko toga bi ostalo neistraženo, zaboravljeno, falsifikovano, otuđeno, da nebi ovog umnog, velikog i istrajnog radnika pitomog i dečačkog lika iz Malih Krća ?! Bogami, nisu više „Mala“. Ni Podrinje ni Stari Ras, pa sve od Avale do Lovćena stavljaće njega i njegov rad u prvi stroj velikih civilizovanih i humanih ostvarenja.
Kao penzioner, po službenoj dužnosti, radi Dobrilo svakodnevno u svom drugom zavičaju Šapcu, i uvek ga Bogu hvala, ima i u Malim Krćima, Pljevljima , Beogradu, svugde gde su prave i trajne ljudske vrednosti.
Dobrilo (Uroša Danilova) Aranitović , uradio mnogo toga vrednog i neprolaznog , ne zaboravljajući nikada zavičaj i svoje polazište, pitajući se u vremenu današnjem, kao i mnogi od nas: ŠTA I NE SANJAM, ALI MI SE DOGAĐA !
Tekst RIJEČI ZAHVALNOSTI, koje je Dobrilo govorio prilikom Književne večeri koje je Udruženje Pljevljaka „Breznik“ organizivolo ovom stvaraocu u Narodnoj Biblioteci Srbije, 29. marta 2013. Kliknite OVDJE
autor, Vojkan T Bojović
