Turistička taksa za stovarište građevinskog materijala u Pljevljima preko 3.000 eura!?

Sudeći po turističkoj taksi Pljevlja turističko mjesto

Novim pravlnikom o razvrstavanju djelatnosti za koje se plaća članski doprinos turističkim organizacijama pljevaljaski trgovci i mali privrednici izjednačeni sa trfovinama u turSudeći po turističkoj taksi Pljevlja turističko mjestoističkim centrima na primorju. Po tom pravilniku, mala trgovinska radnja u Pljevljima i u Budvi plaća minimalan godišnji doprinos u visini od 90 eura.

Sudeći po pravilniku koji je donijelo Ministarstvo održivog razvoja, na osnovu Zakona o turističkim organizacijama članski doprinos ili turistička taksa za neke vlasnike trgovina i male privrednike je i desetak puta veća u odnosu na prošlu godinu iako je promet u pljevaljskim trgovinama skoro za dvije trečine manji u odnosu na 2013. Ovaj udar na džep u gradu u kome, kada svrati neki turista ili putnik namjernik o tome se priča danima, uticaće na to da pod pritiskom sve većih nameta koji se propisuju, navodno po Zakonu, ali van svake logike, sve veći broj vlasnika počne zatvrati trgovinske radnje ili jednostvano prestane da se bavi malom privredom i prijave se na Biro rada. Jer kako drugačije objasniti da vlasnik male trgovinske radnje u Pljevljim palaća turističku taksu u visini od 90 eura godišnje, u slučaju da mu je godišnji promet do 50.000 eura, što je za većinu trgovina u Pljevljima san. Po ovom pravilniku izjednačena je turistička takasa za sportske kladionice, kablovske operatere i bakalnice. Međutim ovo je ništa u odnosu na preko 3.000 eura turističke takse koliko po rješenju treba da plati preduzeće koje se bavi prodajom građevinskog materijala u Pljevljima, što je van svake pameti.
U Ministarstvu se pozivaju na član 38. Zakona o turističkim organizacijama po kome se djelatnosti razvrstavaju u grupe u zavisnosti od nivoa povezanosti ostvarenog prihoda sa turizmom i to tako da su u prvoj grupi zastupljene djelatnosti čiji prihod je najviše neposredno zavisan od turizma. Po tom članu razvrstavanje djelatnosti po pojednim grupama vrši se prema propisu koje donosi Ministarstvo. Dakle iz ovog člana se vidi da je nadležno Ministarstvo donijelo nepraveden pravilnik koji ima za cilj popunjavanje kase Nacionalne turističke organizacije i lokalnih turističkih organizacija, tako što se ne poštuje Zakon. Da se poštuje Zakon primjenio bi se član 36 koji glasi
“Osnovni kriterijumi za kategorizaciju turističkih mjesta su:
1) trogodišnji prosjek ostvarenog broja turističkih noćenja u turističkom mjestu (broj noćenja);
2) broj noćenja iz tačke 1 ovog stava po stanovniku turističkog mjesta (koeficijent intenziteta turističkog prometa);
3) ukupna vrijednost prometa u turističkoj i ugostiteljskoj djelatnosti po stanovniku mjesta (koeficijent specifičnog turističkog prometa).
Bliže kriterijume i način vrednovanja kriterijuma za kategorizaciju turističkih mjesta propisuje Ministarstvo.
Prema kriterijuma iz stava 1 ovog člana turistička mjesta razvrstavaju se u kategorije: A, B, C i D.
Podatke na osnovu kojh se određuje kategorija turističkog mjesta daje organ državne uprave nadležan za poslove statistike.”
Dakle sigurni smo da se Pljevlja nalaze na začelju po prosječnom broju noćenja u Crnoj Gori, ne računajući remont TE Pljevlja, kada se uglavnom angažuju ljudi sa strane, tako da bi na osnovu toga morali da plaćaju nižu turističku taksu.
Novac od turističke takse uglavnom, 70 posto, ide na račun Nacionalne turističke organizacije koja nije organizoavala ni jednu manifestaciju na teritoriji opštine Pljevlja, od osnivanja NTO.
Ono što je interesantno u čitavoj ovoj priči je da Uprava loklanih javnih prihoda, iako formalno nije zadužena sprovodi odluke Ministartsv i umjesto da ukaže na nelogičnosti primjene ovog propisa na teritoriji opštine Pljevlja, aktivno učestvuje u primjeni propisa koji direktno idu na štetu Pljevljaka.