Grad prekriven prašinom i pepelom

Iz JP “Čistoća” tvrde da je zbog rada Rudnika uglja i Termoelektrane nemoguće ulice održati čistim

Klimatski uslovi i industrijska postrojenja u mnogome utiču na to da Pljevlja budu prljavija od drugih gradova. Stoga je i održavanje čistoće mnogo skuplje, nego što je to slučaj sa primorskim gradovima ili, pak, Podgoricom. Činjenica da u Pljevljima radi Termoelektrana, da je kop Rudnika uglja blizu gradske zone i da postoje brojna drvoprerađivačka preduzeća dovoljno govori o tvrdnjama građana da su uprkos čestom čišćenju gradske ulice jako prljave. Održavanje čistoće u gradu posebno je teško u zimskim uslovima kada u gradskoj kotlarnici sagorijevaju velike količine uglja.

Direktor JP „Čistoća” Anka Krsmanović kaže da se sa deponije laporca Jagnjilo, deponije pepela i šljake Maljevac i kopa Rudnika uglja emituju velike količine praškastih materija, tako da grad teško može biti čist. Krsmanovićeva pojašnjava da je veliki problem i što tokom grejne sezone koja traje po šest mjeseci sagore velike količine uglja usled čega se stvaraju oblaci prašine. Prema njenim riječima, četiri hiljade domaćinstava godišnje u prosjeku sagori oko dvije tone uglja i sve to padne na grad.

Krsmanovićeva naglašava i da velike probleme u održavanju čistoće gradskih ulica pričinjavaju i prilazni putevi Rudniku uglja i drugim privrednim subjektima. Ti putevi su u velikoj mjeri prljavi, jer vozila izlaze iz kopa i prljaju gradske ulice.

– Sve to utiče na čistoću gradskih ulica i na veće troškove prilikom održavanja površina – naglašava Krsmanovićeva.

Od tehničkog direktora „Čistoće” Nenada Milikića saznajemo da je čistoću gradskih ulica teško održati posebno u periodu pripreme grejne sezone i dopremanja uglja.

– Ugalj je nerijetko lošeg kvaliteta i slobodno mogu reći da u vrijeme njegove dopreme od svake tone na gradskim ulicama ostane oko pet odsto kamena i drugog otpada. Jedno domaćinstvo u prosjeku doprema oko dvije tone, što znači da škarta ima oko sto kilograma. Građani taj otpad ostavljaju pored kontejnera i prljaju ulice, pa se samim tim uvećavaju troškovi odvoza smeća – pojasnio je Milikić.

On ističe i da otpremanje pepela u vrijeme grejne sezone predstavlja uvećanje troškova rada i opterećenje je za održavanje čistoće, a trideset odsto otpada u kantama i kontejnerima čini pepeo iz individualnih ložišta.

– Problem je i to što se ne mogu prati sve ulice, a posebno se u vrijeme hladnoća ne mogu prati šmrkovima – kazao je Milikić, naglašavajući da se ne peru one ulice u kojima nije urađena atmosferska kanalizacija i ivičnjaci.

S obzirom na to da se prilikom pranja moraju zaštititi privatna dvorišta, Milikić je kazao da se u takvim okolnostima ne peru ulice u naselju Brdo i Guke.

Ekolozi tvrde da se ovaj problem može riješiti ako se zatvore veliki zagađivači i sanira deponija industrijskog otpada. Tako izvršni direktor NVO „Breznica” Milorad Mitrović kaže da bi za Pljevljake bilo najbolje da Rudnik uglja i Termoelektrana nijesu nikada ni radili jer su uništili plodno Pljevaljsko polje, na kojem se umjesto eksploatacije uglja mogla prozvoditi hrana.

– Pljevlja su jedini grad u svijetu u kojem postoje rudnički kop i deponije laporca i pepela. U takvim uslovima iluzorna je svaka priča o čistoći – kazao je Mitrović.

Za zimu 150 tona soli

– Javno preduzeće „Čistoća” tokom zimskih mjeseci ima velike troškove i kada je u pitanju održavanje gradskih ulica. Za jednu zimu potroši se i do 150 tona soli i oko 50 kubika kamenog agregata – pijeska – naglašava Nenad Milikić i dodaje da Podgorica i primorske opštine nemaju takve i tolike troškove.

I taksisti na gubitku

I pljevaljski taksisti tvrde da su zbog prljavih ulica izloženi dodatnim troškovima jer često moraju da peru automobile.

– Da bih mogao da radim, vozilo mora biti čisto, pa sam prinuđen da ga perem svakodnevno što prilično uvećava troškove rada – tvrdi taksista Ranko Smolović.

I drugi pljevaljski taksisti kažu da im teško pada to što znatnu sumu novca izdvajaju za pranje automobila te da nerijetko ne mogu ni da zarade toliko koliko moraju da plate u perionici.

– Vozilo se mora oprati ako mislite da radite. Auto često perem kod kuće jer za tu uslugu u perionici moram da izdvojim četiri ili pet eura – ističe taksista Vesko Lacman.

I taksista Božo Đurović kaže da je automobile lakše održavati tokom ljeta, a problemi nastaju u jesen i proljeće kada su ulice najprljavije.

– Vozilo se isprlja prilikom jedne vožnje i mora se odmah oprati ako mislite da radite – kaže Đurović.

Dan