Dan pobjede

Devetog maja slavimo Dan pobjede nad nacifašizmom  i ponosno se sjećamo naših predaka koji su položili svoje živote za dobrobit čovječanstva i tako izgradili temelje nove i antifašistike Evrope. Kao i svake godine na Crvenom trgu u Moskvi, održava se vojna parada povodom trijumfa nad najstrašnijom, najkrvavijom i najmračnijom ideologijom koja je cjelokupnu civilizaciju provukla kroz nezapamćenu golgotu  i iskušenje. Današnja parada je bila veća i sjajnija nego ikada do sada što i dolikuje činjenici da slavimo sedamdeset godina Pobjede!

Danas iskazujemo najiskreniju zahvalnost našim veteranima koji su nam omogućili da živimo u slobodi i zbog čijih žrtava i stradanja pripadamo Antifašističkoj koaliciji. Danas pružamo i ruku pomirenja i oprost svima koji su bili na drugoj strani i prisjećamo se velikih državnika koji su omogućili da Njemačka ustane iz pepela- Konrad Adenauer i Vili Brant.

Deveti maj naročito je značajan za Crnu Goru koja je po ko zna koji put mobilisala svoje kćeri i sinove da se bore za slobodu, ali ovog puta u pitanju je bila sloboda cjelokupnog čovječanstva. Antifašistička borba će Crnoj Gori donijeti i mjesto punopravne članice u novoj jugoslovenskoj državi i označiti početak procesa koji će biti veličanstveno doveden koncu obnavljanjem crnogorske državnosti. Današnja Crna Gora je utemeljena na antifašizmu i NOR-u i time se izrazito ponosi.

Svaki provjereni i istinski antifašista je svojim srcem i umom danas bio na Crvenom Trgu. Duboko žalim što se u svečanom defileu nije zavijorila zastava Crne Gore, a ništa manji žal nije i zbog činjenice što gardisti Vojske Crne Gore nijesu uzviknuli istorijsko URA!

Iza veličanstvene vojne parade okićene svečanim uniformama, ratnim zastavama i novim tenkovima Vojske Ruske Federacije, krije se oštra podjela između Istoka i Zapada. Ta podjela svakim danom sve više dobija karakter blokovske podjele koja nas na ovaj ili onaj način vodi u novi Hladni rat. Grandioznu paradu mnogi percipiraju kao zveckanje oružijem, jer Putinova Rusija nije više prosjak sa atomskom bombom u ruci. Ponekad je teško i pobrojati sva žarišta na kojima se odmjeravaju snage SAD i RF. Možda su Sirija i Jemen najkrvaviji primjeri, a zvijezda Dana pobjede je kineski predsjednik koji očigledno drži rusku stranu u novoj blokovskoj podjeli uz prirodnu potrebu da iz toga izvuče što veću korist za svoju zemlju.

Tekovina devetog maja je mir u Evropi koju su do tada potresli brojni ratovi i krize. Evropa danas je pred brojnim iskušenjima, ali za trenutak to treba zanemariti. Uzmite u obzir da su danas nova lica Evrope Cipras, Varufakis, Iglesijas, Vučić, Renci i Kameron. Zamislite koliko još mladih ljudi želi da bude novo lice Nove Evrope i da kažu ono pobjedonosno URA sa Crvenog Trga. Sve to budi nadu u svakom čovjeku da ćemo uspjeti da sačuvamo antifašističke tekovine. Ono što baca sjenku na ovaj važan jubilej je jačanje ekstremne desnice i činjenica da su mladi ljudi spremni da otvoreno koketiraju sa desničarskim pokretima. Ništa manje sramno nije ni rušenje spomenika i spomen obilježja u Ukrajini, a koji se tiču sovjetske ere i strahovitog stradanja SSSR u Drugom svjetskom ratu.

Nezamislivo je ne reći da na lokalnom planu ne jačaju sekundarni oblici neofašizma kroz brojne partijske vojnike koji boluju od samo jedne bolesti, koju moderna medicinska nauka tek treba da teorijski obradi, a to je da drugi misle njihovim glavama. Njima treba uputiti najiskrenije čestitke povodom Dana pobjede uz želju da brzo ozdrave.

Autor: Jakša Vuković