Saopštenje Centra za razvoj Durmitora
Festival Dodirni Durmitor pod pokroviteljstvom Ministarstva zaštite Životne sredine i u organizaciji UNDP-pi, UNESCO, JP za nacionalne parkove, GEF, Nacionalne turističke organizacije, Gren home,COSV, Cooperacione Italiana itd održan je na papiru u petak, subotu i nedjelju, 14-og, 15-og i 16-og septembra 2012. Od trideset predviđenih događanja svega sedam od njih je održano a i ovi sasvim neuspješno. Festival nije ispunilo svoju svrhu i pretvorio se u potpunu katastrofu. Veliki novac se sručio u jamu bezdanicu neuspješnih festivala na Durmitoru. Tako se proslava 40-te godišnjice od usvajanja Konvencije o svjetskoj baštini pretvorila u čisti fijasko.
Ovim se pokazao realni odnos oficijelnih zaštitinika Svjetske baštine prema ciljevima koje su postavili: „ukazivanje na vrijednosti očuvanja baštine kroz unaprijeđenje društvenih i ekonomskih uslova lokalnih zajednica vezanih za područje svjetske baštine, povećanje vidljivosti konvencije i aktivnosti koje se odnose na očuvanje svjetske baštine kroz doprinos održivom razvoju, na afirmaciju uloge istraživanja, obuke i jačanja kadrovskih kapaciteta u cilju zaštite svjetske baštine, kao i na osnaživanju privatnog sektora u očuvanju i održivom razvoju svjetske baštine.“ Organizatori su bili ljudi bez kompasa koji prežvakavaju istrošene koncepte koji ponavlja svaki lažni unaprijeđivač Svjeske baštine u zadnjih dvadeset godina.
NP Durmitor je 1987 dobio Svjetsku nagradu UNESCO-a kao Nacionalni park koji je najbolje u svijetu spojio turizam i zaštitu životne sredine. Nagrada je uručena u Lisabonu u prisustvu g. Mboa, generalnog sekretara UNESCO-A, Predsjednika Portugalije i drugih uglednika. G. Mbo je bio stari gost NP Durmitor.
U SFRJ bila su dva nacionalna parka u Svjetskoj baštini, Plitvice i Durmitor. Plitvice su i danas ponos Hrvatske dok je NP Durmitor na dnu prioriteta „zelenih“ sa Miločerskog foruma, „ekološke države“, raznoraznih UN izjelica, evropskih utvara i lokalnih naivaca. „Zelene“ oficijelne svaštočinje.
Činjenica je da je Žabljak poplavljen eko festivalima. Svake nedjelje po jedan festival: Eco Dinarica, Eco art festival, Festival bitke od prije 150 godina i evo Dodirni Durmitor festival. Ne zna se ko su organizatori i koliki su im budžeti. Kriju se iznosi potrošeni za fešte. Zašto žele da pomognu Duritoru i Žabljaku iako im to Žabljak i Durmitor ne traže? I ne žele njihovo društvo! I još ovi samozvanci traže zahvalnost! A od NP Durmitor, Mjesta Svjetskog Naslijeđa UNESCO-a, brkove su omastili: Nacionalna komisija za UNESCO (10-ak zaposlenih), JP za nacionalne parkove (oko 150 zaposlenih), kancelarija UNESCO u Podgorici (3-4 zaposlene), UNDP-pi (broj zaposlenih se ne zna ali profitiraju na pomoći Svjetskoj baštini), Ministarstvo zaštite životne sredite (profitiraju na Svjetskoj baštini a posebno su ponosni na turistička putovanja na sjednice u tijelima UNESCO-a u Parizi i okolo), Njemačka razvojna pomoć, Cooperacione italiana, COSV, Green home, svi vole da pomažu (i profitiraju na) Svjetskoj baštini NP Durmitor. Pošto od njine pomoći Durmitor nema koristi, kome ide lova od projekata pomoći? Novac njima samozvanim pomagačima!
Zašto kancelarija UNESCO-a nije u samom sjedištu Mjesta svjetske baštine UNESCO-a? Zašto Nacionalna komisija za UNESCO nema sjedište u Žabljaku? Zato što te i sve ostale pijavice imaju za cilj da se šklapi lova (jer je to najlakše šklapiti preko nečeg što ima univerzalnu vrijednost) a Svjetska baština NP Durmitor interesuje ih kao Alajbegova slama. Tri godine postoji kancelarija UNESCO-a u Podgorici, koju vodi sestra ministra Katnića, a za kancelariju niko nije čuo niti je šta dobro donijela Durmitoru i narodu koji grca u bijedi. Kažu da se kancelarija uskoro ukida i da se miss Katnić seli u Venecijansku kancelariju UNESCO-a kao predstavnik Crne Gore. Bravo! S Pirlitora preko Durmitora pravo u Veneciju!
Kancelarija UNDP-pi, kancelarija UNESCO-a iz Podgorice, COSV, Cooperacione Italiane, nekakav GEF, Green home, NTO CG itd znamo ko su! Pokazali su se svih ovih decenija svojim neznanjem, nekompetencijom i nemoralom!
Ko organizuje dodirivanje Durmitora? To su: Javno preduzeće za nacionalne parkove koje nije preduzelo niti jednu mjeru da se spriječe katastrofalni devastirajući požari u NP Durmitor i koje je dovelo narod u Parku do gladi i istrebljenja, nabiguzice iz Nacionalne komisije za UNESCO, koje ljeb zarađuju na nacionalnom dobru koje je pretvoreno u zgarište, neznavenija iz Ministarstva zaštite životne sredine (doduše učinili su jednu dobru stvar – nac. parkovima su skresali budžet), UNDP-pi, koji je još od festivala „Razularivanje preduzetništva u NP Durmitor“ (230.000) poznat kao elementarno nepismena organizacija, UNESCO kancelarija u Podgorici, koja postoji već tri godine i potrošila je milione na konsalting usluge blesavih međunarodnih savjetnika – raznih tumarala koji se blesave sa laptopovima po Žabljaku, Nacionalna turistička (dez)organizacija Crne Gore, koja i zimskom i planinskom turizmu nema pojma – jer su do sada sponzorisali desetine potpuno promašenih avetluka tj festivala, Cooperacione Italiana, Latini iz Ministarstva inostranih djela Italije, poznati po tome sto su završili plan turističkog razvoja Žabljaka, a koji niko nemože dobiti na uvid (tvrde da su nam tako dali 1.000.000 (milion) eura), i što su ogradili parkić za đecu sa tri klupe i dva stola za stoni tenis, u Žabljaku, kod spomenika Vuku Kneževiću (kažu to ih je koštalo 120.000), COSV iz Italije – poznat po utrošku od dva miliona eura u Opštinu Plužine tj selo Crkvičko Polje – treba samo pronaći i vidjeti im rezultate rada
– Dante bi ih u sedmi krug pakla stavio, ima i zastava EU (iz Eropske Komisije saopštili su da nemaju pojma o tom festivalu), Green Home, pomoćnici u svim kotlokrpljenjima… Ovaj rahatluk preporuči ih da drže lekcije na Žabljaku. Lokalne turističke organizacije vjerovatno su tu po narodnoj: ajd, Alija, da je više vojske! Nijedna od gorepomenutih organizacija nije prstom mrdnula kada su najveći požari u istoriji NP Durmitor spržili Park. Toliko su nemoralni da nijesu mogli ljetos da organizuju feštanje, jer je bilo požara u nacionalnom parku, pa im je smetao dim da se iživljavaju u specijalitetima domaće kuhinje i besplatnim splavarenjima i ostalim uslugama NP Durmitor. Možda bi neko i zapitao zašto ne idu da gase požare ili čiste smeće umjesto sto nabijaju guziće po restoranima i đuskaju uz Piva džez ili uz Cucku jeku. Zato su odlučili su da naprave festival u vrijeme kada nema dima, a očekivali su lijep septembar. Ali Bog ih kazni i posla im najgore vrijeme ovog ljeta. Otvorili su festival u hodniku zgrade NP Durmitor. Izložba slika đece iz vrtića održana je u prisustvu dječice sa Cetinja u mrazovitim prostorijama prirodne zbirke koju su sklonili po haustorima i hodnicima. Niko iz Žabljaka nije bio na mjestu okupljnja ovog eko zla. Ostale su samo nekakve sklepane tezge pred upravnom zgradom Parka. Prikazali su uveče i jedan film od 5 minuta i utekli u kafane među narod, koji ih nije, srećom njinom, prepoznao.
Tv Bastilja je javila da su ovi feštađuni krenuli u čišćenje kanjona Tare i pokazali 40 radnika rudnika uglja na splavarenju. Tarina voda voda mutna, valja drvlje i kamenje poslije ovih kiša, temperatura vode 5 stepeni celzijusa, napolju 10 stepeni, mučenici u farmericama, mokri, smrznuti, bez čizama, nastrnuli, šćućureni na kiši. Presjelo im je splavarenje u pola cijene.
Koncert Piva džeza i Dragoljuba Djuričića pred praznom salom bioskopa u Žabljaku završio se pohvalom USAID-u i UNHCR-u!??? Ali ovi nijesu uopšte bili organizatori!
Durmitor je „feštađune“ dočekao temperaturom od 5 stepeni i stalnom kišom koja im je uprskala feštanje. Jutarnje kafe su im se pretvorile u sikter kafe a sva besplatna splavarenja, džabalesku šetnje kroz Nevidio, penjanja na Bobotob kuk, na Crvenu gredu, na Ledenu pećinu i kupanja u gorskim očima oćerao je još u primisli munjonosni i gradonosni namrčeni oblak Durmitorski. Ni gvozdene sajle francuskog špekulanta razapete pro Crnog jezera nijesu pomogle razbijanju bedaka. Nije bilo ni pljezanja po stijenama na Pirlitoru ni durmitorskog višeboja ispred zgrade NP Durmitor. Sve je puklo jer nijesu znali UNDP-pijevci, UNESCO-ovci i Park-ovci da je zlo rađenje gotovo suđenje!
Ova neznanija je došla na Žabljak i otvoreno se predstavljala kao zaštitinici prirode, Svjetske baštine NP Durmitor i znalci turizma u prirodi. U stvari se radi o prekaljenim prevarantima koji samo idu da se neđe šklapi besplatno splavarenje, džabe prolaz kroz Nevidio, jeftina žderanja kroz organizaciju festivala domaće hrane i opravdavanje projekata koje su „divno“ osmislili. Sve je to njihov doprinos za razvoj, za smanjenje sirotinje na Durmitoru koji, kažu, ima ogromne potecijale, ali stanovništvo to ne zna, pa oni moraju da priskoče u pomoć. Tranje koje nijesu mogle da privire u NP Durmitor kada smo dobili najveću nagradu UNESCO-a sada nam prikazuju svoje neznanje i dvostruki moral kao vrhunski domet razvoja. Nezvanom gostu mjesto je iza vrata i tako je i bilo.
Darko Stijepović Centar za razvoj Durmitora
