„Na gradove udariće trava
I uvesti svoju strahovladu
Svi cvetovi ostaće bez glava
Da bi bili sa travom u skladu“
Vito Nikolić
Ljudi od slobode, svoje pameti, kreativnosti, spoznaje drugih ljudi i dešavanja, svoga razmišljanja i hrabrosti da sve to javno iskažu, jesu prije svega LJUDI. Najbolji primjer tih takvih ljudi, često neprimjetnih ali i često vrlo primjetnih, i najčešće neshvaćenih, jesu umjetnici. Umjetnici nisu oni koji ne učestvuju u životu društva. Ti ljudi, na njima svojstven način, poseban, ponekad čudan ili ludački, ali iskren i upečatljiv, utiču na dešavanja oko njih. Neko bi sa strane, neuk i neupućen, rekao da se oni ne bave politikom, ali…
Šta je politika?
Politika u najširem smislu označava aktivnost kroz koju ljudi stvaraju, čuvaju, provode ili mijenjaju pravila po kojima žive, prvenstveno misleći na opšte dobro.
U današnje vrijeme politikom se bave oni koji se najviše bave sopstvenim dobrom, neostvareni individualno, prazni kreativno, bez slobode ličnog mišljenja i razmišljanja, manje radni a više lojalni, parazitski nastrojeni, najčešće u vidu podrepnih muva. Čast izuzecima, koji često zalutaju u današnju politiku, pa više izgube svoju ličnost nego li dobiju politički uspjeh. Rijedak je cvijet koji među travom opstane, a da ne pozeleni. Današnja politika nije više uzvišena profesija, dostojna cvijeća, ali sve manje dostojna i trava, jer se pretvara u korov, teško iskorjenjiv, invazivan, grub i trnovit. Poznavajući osobine onih koji, poput gladiševine, osvajaju livade, većina se povinuje, sagne, i prepusti se zarastanju svog cvjetnog lijepog izgleda i visoke slobode. Lakše im je da opstanu u gustišu, zajedno sa njim, nego li da ih vjetrovi lome sa svih strana, onako same, izdignute, nezavisne. Oni koji se ne povinuju većini, često ostaju obezglavljeni, do nivoa trava. Takvi, bez cvijeta, beskorisni za biodiverzitet livade, često usahnu u učmaloj, gustoj haluzi.
Na današnjim livadama, rijetko po koji cvijet niče, ali ni oni više nisu potrebni, jer nema više ni pčele ni seljaka. Ostali trutovi i seljačine…
Politika je oskrnavljena od strane lojalnih zavisnika, njome bi više trebalo da se bave slobodoumni i nezavisni, jer ona je ta od koje zavisi kakva će naša livada da bude. Korovska, zarasla, gdje nijedno živo biće neće imati volje da opstaje, ili, cvjetna, šarena, puna života!?
Vraćajući se ponovo na umjetnike i na Vitovu strofu, koja nije nimalo apolitična, želim da veličam njihov angažman u životu društva, koji često nije shvaćen i prihvaćen. Umjetnici nisu toliko “umjetni” da bitišu u gustišu trave, koja raste u jednom nivou, koji je najčešće toliko nizak i neprimjetan van te livade. U današnje vrijeme su više “umjetnici” oni koji se bave sopstvenom politikom, jer su “umjetniji” da opstanu za života svoga, da se izbore za sebe, bez brige za život drugih. Umjetnicima jedino ostaje da, na sebi svojstven način, učestvuju u životu društva, da “štrče”, da se bore protiv sklada trava.
Livade ne postoje radi korova i trutova, već radi cvijeća i pčela…
autor, Vaso Knežević
