Jedna od najopasnijih ženskih iz bondovskih filmova sa Konerijem bila je Karimova djevojka. U drugom filmu franšize, „Iz Rusije sa ljubavlju“, nju je glumila Nađa Regin. Ili – Nadežda Poderegin. Po ocu – Ruskinja, po mami – Pljevljanka
Naše misli su u ovom tužnom trenutku sa Nađinom porodicom i prijateljima… Tako se, 6. aprila 2019, od jedne njemu važne glumice iz „Džejms Bond“ filmova opraštao Šon Koneri. Crnogorcima je ta rečenica ostala ispod radara; a važna je konekcija između Holivuda i naše zemlje.
Prije nego bondovska priča stigne i do pljevaljske gimnazije – valja kopati iz riznice sjećanja zaljubljenika u one najbolje „Džejms Bond“ filmove sa početka šezdesetih.
Jedna od najopasnijih ženskih iz tih uvodnih špijunskih filmova sa Konerijem bila je Karimova djevojka. U drugom filmu franšize, „Iz Rusije sa ljubavlju“ („From Russia with Love“, Terens Jang, 1963), nju je glumila Nađa Regin. Ili – Nadežda Poderegin. Po ocu – Ruskinja, po mami – Pljevljanka.
Nađa je godinu kasnije imala još jednu, ovog puta malu rolu. U „Goldfinger“, još jednom filmu o Džejmsu Bondu u režiji Gaja Hamiltona, igrala je Bonitu, potpuno novu junakinju. Sa sve slučajem istrage sumnjivog milijardera koji namjerava da kontaminira zlato u Fort Noksu… U svakom slučaju, malo bezazlenije od neponovljive hladnoratovske i ljubavne igre „From Russia with Love“ – Bondove lude avanture preko Londona, Istanbula i Beograda, do Venecije.
U kojoj mjeri su ta dva filma izdržala test vremena: i dan-danas na listama kritičara upravo se „Goldfinger“ i „From Russia with Love“ kotiraju najvisočije po prosječnim ocjenama, od svih 27 dosadašnjih!
Pristojnu karijeru Nađa je gradila u Beogradu, još krajem četrdesetih; njene role mirisale su na bunt i alternativu mnogo prije „crnog talasa“ jugoslovenskog filma. Na primjer, u „Ešalonu doktora M.“ Žike Mitrovića 1955. glumila je Hatidžu; već iste godine snimala je dva filma u Njemačkoj… A samo dvije godine kasnije glumila u suptilnom hororu „The Man Without a Body“ režisera Čarlsa Saundersa.
Nađa je bila apsolutna buntovnica i avangardan tip. Kćerka ruskog imigranta, inžinjera, koji je tokom Drugog svjetskog rata strijeljan u Kraljevu jer je odbio da napusti učenike… Ignjatije Poderegin izašao je sa njima na strelište.
E, Nađa je kao gimnazijalka i nakon rata hapšena „po pitanju IB rezolucije“ – bila je u pritvoru nekoliko mjeseci jer je 1948. uhvaćena u rasturanju letaka o tome kako je „Tito izdao ciljeve komunizma, jer sakuplja automobile kao igračke“! Nije joj to posle smetalo za upis u glumačku akademiju; za jednog londonskog industrijalca udala se nakon susreta na festivalu u Kanu… Od kraja šezdesetih nije glumila, uglavnom je radila kao scenarista na britanskom Javnom servisu. I do kraja života živjela u Londonu.
E, njena mama Milka Bajić Poderegin bila je intelektualka skoro bez premca u predratnoj Jugoslaviji. Rođena u Pljevljima 1908. (tada u Osmanskom carstvu), jedna od prvih maturantkinja pljevaljske gimnazije… Potom, od 1928, profesorica svjetske književnosti. Tokom Drugog svjetskog rata aktivna partizanka, u Požarevcu i Beogradu!
Milka je bila romansijerka i jedna od prvih spisateljica s objavljenim romanom među Crnogorkama. Zvao se „Svitanje“, pisala ga je od 1963. i uprkos teškoj bolesti skoro ga privela kraju. Preminula je 1971.
Vođena Milkinim bilješkama, Nađa je uspjela da završi roman 1987. godine. I tu taj ženski rodoslov, od Pljevalja do Džejmsa Bonda, dobija najblistaviji biser. Jer „Svitanje“ je prevedeno i na engleski, i na francuski jezik…
Milka je preminula u kćerkinom domu u Londonu; a po sopstvenoj želji sahranjena je u svojim Pljevljima, kraj majke Jelenke. Jedna ulica u našem najsjevernijem gradu sada nosi ime Milke Bajić Poderegin. A to ponosito ime na manastirskom groblju, i lik opasne ljepotice iz filma „From Russia With Love“, svjedoče o jednoj istinskoj emancipaciji crnogorskih žena i jedne porodice 20. vijeka.
Izvor: Pobjeda
