Kada ljudi žive u selu i gradu, grade puteve i mostove koji ih povezuju.Putevi pomažu i u volji i u nevolji ,samo se čovjek izgubio u vremenu i prostoru.Zima je ta koja otkriva svakog čovjeka svaku zver.
Zveri po tragovima a čovjeka po neočišćenim ,zavijanim seoskim putevima.Neočišćeni putevi otkrivaju nebrigu koju pokazujemo jedni prema drugima u ovim ledenim zimskim mjesecima.Ako si čovjek ne treba te moliti za djela, jer djela su ta koja govore o nama i prije nego li bilo šta progovorimo.
Najstariji put u pljevaljskoj opštini koji je povezivao Pljevlja – Prijepolje, danas je neprohodan i njime se samo može prtinom koju ste naporno morali da prtite. Njime sada idu samo zveri a i one se nerado kreću u ovim zimskim danima .
Prevoj Mihajlovica na kome se nalaze namjeti i do 3 m je uvijek je bio problem za one koji su put čistili svih ovih godina. Sada nikome ne predstavlja problem jer ga niko i ne čisti.
Lokalni putevi Opštine Pljevlja a i Mjesna zajednica Vijenac i Crljenice, jer je put granica dvije mjesne zajednice ,se utrkuju „ko će „odnosno ko neće da ga održava! Dok se još nekolika seoskih domaćinstva u tim mjesnim zajednicama bore da opstanu, Opština ne čini ništa da tim ljudima olakša život makar u ovim zimskim, najtežim, danima.
Autor teksta: Mira Pejatović
